ยินดีที่ 'รัก'

posted on 16 Nov 2014 20:49 by praniti-tan36
ไม่คิดเหมือนกันว่า...ชีวิตนี้จตอ้งมาเจออะไรแบบนี้ 555
 
สองปีแล้วมั้งที่ได้รู้จักกัน ไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะพบเจอคนแบบนี้ เราแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งอยู่ แน่นอนว่าแรกๆที่แอบชอบเรามีความสุขที่ได้มอง ได้เห็นเค้ามีความสุข และคิดว่าทุกคนก็คเป็นเหมือนกันคือไม่ต้องการอะไรมากกว่าได้มองได้ช่วยเหลืออยู่ไกล้ๆ เราเป็นคนทักเค้าไปก่อนแล้วบทสทนามากมายก็เกิดขึ้น เรื่องราวชีวิตประจำวันถูกเล่าผ่าน เกิดเป็นความรู้สึก 'อยาก' อยากให้เค้ามาเป็นของเราจริง เกิดภาวะการคิดไปเอง เกิดเป็นความทุกข์ เราทนอยู่กับความรู้สึกแบบนี้หนี่งปีเต็มๆ เสียน้ำตาไปมากเท่าไหร่ ร้องไห้ไปกี่ครั้งก็จำไม่ได้เหมือนกัน มันเหมือนเราเอาทุกความรู้สึกไปผูกไว้ที่คนๆเดียว หากวันไหนเค้าเซ็งเราก็จะพอยเซ็งไปด้วย วันไหนได้อยู่ด้วยกันได้พูดคุยกัน่ะ โห มันมีความสุขแบบสุดๆไปเลย อาการเข้าข้างตัวเองเริ่มเพิ่มขึ้เรื่องๆ แต่..................................................
 
เรื่องมันคงง่ายกว่านี้ถ้ามีแค่สองคน เรามาหลังผู้หญิงอีกคนแค่นิดเดียว และเราก็คิดเสมอว่าเราดีกว่าเขา เรามีเสน่กว่า คืดว่าเราจะเอาชนะใจของนายได้ ทั้งหมดคือควาคิดที่ผิดพลาด เมื่อเราตัดสินใจบอกนายไปว่าเรา ชอบ นาย คำตอบที่รับมาคือ แค่เพื่อนๆ ยอมรับว่าโล่งที่ได้บอกไป และชีวิตหลังจากนั้นล่ะ เราเป็นนเพื่อนนายได้จริงๆเหรอ เรายังคุยกันทุกวัน ทั้งๆที่การแสดงออกของนายกับเขาอีกคนก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ แค่นายยังไม่ยอมรับกัเราตรงๆว่าคบกันแค่นั้นเอง เราไม่รู้หรอกว่านายต้องการอะไร แต่เราก็ยังพยายามที่จะยื้อ เหมือนซื้อความสุขยู่บนคำว่าเพื่อนจอมปลอม  นายไมม่มีเรานายยังอยู่ได้เลย ถ้าเราจะเดินออกมาบ้าง แม้จะเจ็บ แม้จะทรมาน แต่ก็อยากจะทำให้ได้ ทำให้ได้จริงๆสักที ไม่ใช่เหมื่อนุกครั้งที่ออกมาแล้วก็เข้ากลับไปมากกว่าเดิม อยากย้อนเวลากลับไปตอนที่ยังไม่เจอกัน อยากย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กน้อยที่มีแต่ฝันสวยงาม มันทำได้แค่คิด 
 

edit @ 16 Nov 2014 21:25:46 by Praniti

Comment

Comment:

Tweet