เป้ใบใหญ่ บนบ่าเล็กๆดูเบาไปปเลย เมื่อหันไปมองเพื่อนร่วมทาง เราไม่ได้มาคนเดียว
 
พร้อมออกเดินทางแล้ว ศูนย์ศึกษาธรรมชาติโป่งก้อนเส้า จังหวัดสระบุรี
 
 
 
 
 
คณะเดินทางของเรา จุดปล่อยตัว เอ้าทุกคน ยิ้มๆหน่อย
 

 
 
ครึ่งทางยังไหวอยู่ รับรู้เลยว่า อยากจะทิ้งทุกภาระให้บ่าโล่ง
 
อนาคต 'ป่าไม้' อยู่ใต้เท้ามนุษย์ สิน่ะ
 
 
พี่ 'วี' วัย 79  ฮีโร่ผู้นำทาง
 
ผู้สอนให้เรารู้ว่า "รอยยิ้มของคนเราไม่ได้ลดลงตามอายุที่เพิ่มขึ้น"
 
 
อาจารย์บอกกับฉันว่า : เมื่อไหร่ที่เราไม่โหยหาการเดินป่า เมื่อไหร่ที่เรารู้สึกว่าการเข้า
 
ป่า ช่างเป็นเรื่องน่าเบื่อ และอยากลำบาก เมื่อนั้น เราได้ปลดตัวเองออกจาก
 
คำว่า 'วนกร' แล้วล่ะ

edit @ 20 Nov 2014 14:50:11 by Praniti

edit @ 20 Nov 2014 14:54:55 by Praniti

edit @ 20 Nov 2014 14:58:33 by Praniti

Comment

Comment:

Tweet

ทำฝันสำเร็จแล้วใช่มั้ย  ไม่แน่ใจว่าตอนมอหกเธออยากเรียนอะไรนะ  Hot! Hot! Hot!

#1 By PIYA :) on 2015-03-23 22:22